Αυτές Οι Γυναίκες Αποδεικνύουν Ότι Μπορείς Να Επανακαθορίσεις Τη Δύναμή Σου  

 

women_business_owner_statsΓια πολλούς, η ισχύς είναι μια μοναδική δύναμη: Κάποιος με πολλά χρήματα που επηρεάζει τα πράγματα γύρω του. Στο φετινό τέταρτο ετήσιο συνέδριο γυναικών του Forbes, στρέψαμε τον προβολέα σε γυναίκες που απέδειξαν το αντίθετο. Να πώς κάποιες από αυτές επανακαθόρισαν τη δύναμη.

Clemantine Wamariya, Συνήγορος ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Η Clemantine Wamariya λέει μια γνώριμη ιστορία σε ένα γεμάτο δωμάτιο στο Chelsea Piers της Νέας Υόρκης.

Καθώς η Wamariya περιμένει για ένα Uber στο Λος Άντζελες, ακούει κάποιον να τη φωνάζει, έναν άντρα με μαύρο παλτό. Αυτός χαμογελά κι εκείνη συνεχίζει να στέλνει e-mail και να παρακολουθεί το Instagram. Τότε καταλαβαίνει ότι ο άνδρας έκανε αναστροφή για να την πλησιάσει. Της ξαναφωνάζει. Πρώτα ψιθυριστά, μετά πιο δυνατά. Το μόνο που σκεφτόταν η Wamariya ήταν: Τώρα θα με απαγάγουν. Γυρνά για να μπει στο κτήριο πίσω της, αλλά δεν έχει κλειδί. Ευτυχώς φτάνει το Uber. Κοιτάζει στον καθρέφτη να δει αν ο άνδρας την ακολουθεί.

Εκείνη τη στιγμή, η αίσθηση ασφάλειας της Wamariya είχε χαθεί. Και απορεί πώς ξέχασε το φόβο.

Η Wamariya λέει μια άλλη ιστορία, μια που δεν είναι τόσο γνώριμη.

Θυμάται τότε που ήταν πέντε, και η μητέρα της κάθισε δίπλα και της είπε να μην παίρνει ποτέ γλυκά από ξένους. “Εκείνη τη μέρα έμαθα για το βιασμό” αλλά η Wamariya δεν ήξερε καν τι είναι το σεξ.

Ήταν έξι όταν ξεκίνησε η γενοκτονία στη Ρουάντα. Οι γονείς της έστειλαν εκείνη και την μεγαλύτερη αδερφή της την Claire (τότε δεκαπέντε) στους παππούδες, και από εκεί ξεκίνησε η ιστορία τους ως πρόσφυγες: Από το Μπουρούντι στο Κονγκό και από εκεί στην Τανζανία και άλλες τέσσερις χώρες της Αφρικής σε μια πορεία έξι χρόνων.

Όσο ήταν στους καταυλισμούς, η Wamariya κατάλαβε ότι ως νεαρή γυναίκα “πρέπει οπωσδήποτε να αποφύγει τις τουαλέτες και τα μπάνια”, επειδή εκεί οι άντρες μπορούν να κάνουν ότι θέλουν.

Η Wamariya αναρωτιέται, “πρέπει η ασφάλεια να είναι προνόμιο;” Φυσικά και όχι, αλλά προτρέπει τους πάντες να σκεφτούν τι πληρώνουν για την ασφάλειά τους. Η χώρα που ζείτε, ο δρόμος στον οποίο βρίσκεται το σπίτι σας, οι κλειδαριές στην πόρτα, και οι κάμερες ασφαλείας.

Το να έχετε αυτή την αίσθηση ασφάλειας είναι κρίσιμο. “Η ασφάλεια πρέπει να είναι εκ γενετής δικαίωμα”, λέει η Wamariya. Με αυτό, είμαστε ελεύθεροι να καθορίσουμε τη δύναμή μας, να πετύχουμε το στόχο μας. Όλες οι γυναίκες πρέπει να έχουν αυτή την ευκαιρία.

Michelle DePass, πρύτανης του New School

Η καριέρα της Michelle DePass ξεκίνησε στο νομικό τομέα, αλλά το πάθος της άναψε σε μια αποθήκη στο Μάλι. Βρισκόταν εκεί για να εκτιμήσει και να επιβεβαιώσει τη χρήση παρωχημένων εντομοκτόνων. Χύνονταν στους υδροφόρους ορίζοντες και περνούσαν τους τοίχους, και η DePass παρατήρησε μερικά παιδιά κοντά. Ετοιμάζονταν να βάλουν ένα κουβά στο πηγάδι.

“Δεν θα το πιούν, έτσι δεν είναι;” Ρώτησε τον ξεναγό.

“Φυσικά θα το πιούν. Είναι το μόνο νερό που έχουν.”

Η DePass τότε μεταπήδησε στην δημόσια πολιτική για να βοηθήσει παιδιά στις ΗΠΑ. Πολλά μπορούν να γίνουν, ρωτήστε απλά τις μητέρες στο Cancer Alley ή στο Flint του Michigan, λέει.

Εργάστηκε με το ίδρυμα Ford Foundation, επικεντρωμένη στο περιβάλλον και την κοινοτική ανάπτυξη, και αργότερα έγινε μέλος της Environmental Protection Agency (EPA). Τώρα είναι πρύτανης του Milano School στη Νέα Υόρκη όπου “είναι περικυκλωμένη από μαθητές που θέλουν να φέρουν την αλλαγή”. Ο ανθρωποκεντρικός σχεδιασμός, λέει η DePass, κάνει μια πανίσχυρη πολιτική.

Kathryn Finney, ιδρυτής και διευθύνουσα σύμβουλος της Digital Undivided

Η Kathryn Finney είναι επιχειρηματίας από την τέταρτη τάξη όταν ξεκίνησε μια εταιρία βραχιολιών φιλίας. Σύντομα είχε το μονοπώλιο των babysitter στην πόλη. Και αφού ξεκίνησε ένα πολύ πετυχημένο blog για το lifestyle, η Finney εντάχθηκε σε ένα πρόγραμμα επιτάχυνσης εκκόλαψης στη Νέα Υόρκη, όπου ήταν μία από τις τέσσερις γυναίκες και η μόνη μαύρη ή Λατίνα. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσε αόρατη.

Ο επικεφαλής του προγράμματος είπε στη Finney ότι “δεν γνώριζε καμία μαύρη γυναίκα που να έχει λάβει τόσο τολμηρή χρηματοδότηση οπότε η πιθανότητα να λάβει επιχορήγηση είναι σχεδόν μηδενική.” Οπότε, είπε, θα έπρεπε να φύγει από το πρόγραμμα. Και η Finney έφυγε.

Άρχισε να αμφισβητεί τον εαυτό της, αλλά άρχισε και να σκέφτεται κάτι άλλο: Ποιος δικαιούται να έχει μεγάλες ιδέες;

Οι μαύρες γυναίκες είναι το πλέον αναπτυσσόμενο επιχειρηματικό γκρουπ, με ιδιοκτησία 1.5 εκατομμυρίων μικρών επιχειρήσεων στις ΗΠΑ. Αλλά δεν λαμβάνουν σχεδόν καθόλου βοήθεια στην πορεία. Η Finney ξεκίνησε το Project Diane, μία έρευνα για την κατάσταση των μαύρων γυναικών στην τεχνολογική επιχειρηματικότητα, η οποία βρήκε λαμβάνουν μόνο 0.2% όλων των επιχορηγήσεων τα τελευταία πέντε χρόνια. Και μόνο 15 εταιρίες μαύρων γυναικών συγκέντρωσαν ένα εκατομμύριο δολάρια. Συγκρίνετέ το με το μέσω όρο των 1.3 εκατομμυρίων δολαρίων που συγκεντρώνουν αποτυχημένες startup αντρών.

Η Digital Undivided, την οποία ίδρυσε η Finney, δουλεύει με επιχειρηματίες που είναι έγχρωμες γυναίκες και τους παρέχει εκπαίδευση, υποστήριξη και χρηματοδότηση για να προωθήσουν τις επιχειρήσεις τους. Αλλά ακόμη και αυτό είναι μόνο η αρχή.

“Συχνά, ως γυναίκες μας μαθαίνουν να σκεφτόμαστε ταπεινά, ότι το ρίσκο της αποτυχίας είναι σημαντικότερο από τη χαρά της επιτυχίας” λέει. Αλλά με αυτό το σκεπτικό, “κάνετε ζημιά στον κόσμο”. Οι γυναίκες πρέπει να σκέφτονται δυναμικά, με αυτό τον τρόπο το επιχειρηματικό πεδίο μπορεί να αλλάξει.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s